Eleştirmen Alistair Cooke, Esquire`ın 1983`te yayınlanan bir sayısında Duke Ellington`ın "son 50 senenin en üstün jazz yeteneği" olarak tanımlıyor. Verimli bir besteci olan Ellington, "Take the A-Train" and "It Don`t Mean a Thing (If It Ain`t Got That Swing)" gibi standart parçaların yanısıra Black, Brown, and Beige, Liberian Suite, ve Afro-Eurasian Eclipse gibi daha uzun çalışmalar dahil olmak üzere ikibinin üzerinde şarkı bestelemiştir. 1919`dan, 1974`de ölümüne kadar yönettiği sayısız toplulukta Ellington, growl and plunger "jungle stili" ve insan sesini sözsüz, nota çalan bir enstrüman olarak kullanma gibi, jazz alanındaki bir çok yeniliğin temsilcisi oldu. Uzun kariyeri boyunca Eliington, Amerika tarafından "highest civilian" ödülü, 1969`da Richard M. Nixon tarafından verilen "Presidential Medal of Freedom" madalyası, gibi ödüllerle onurlandırılmıştır. "Jazz müziğin 80-90 yıllık tarihi süresince başka hiç kimse bu kadar kişisel bir orkestra soundu yaratamamıştır" diyor Cooke.
Yer : İstanbul Arena
Tarih : 20 Haziran Çarşamba, 21:30
Bilet :
1.Kategori: 78,50 YTL
2.Kategori: 67 YTL
3.Kategori: 56 YTL
4.Kategori: 45 YTL
5.Kategori: 34 YTL
6.Kategori (Golden Seat): 100 YTL
Duke Ellington:
29 Nisan 1899`da Washington`da Edward Kennedy Ellington adıyla dünyaya geldi. Orta gelirli zenci bir ailenin oğluydu ve küçük yaşlarda müziğe merak saldı. Anne ve babası piyano çalıyordu. Ellingtonlar oldukça dindar bir aileydiler ve oğullarının piyano çalmayı öğrenerek, ileride kilisede org çalacağını umudetmişlerdir. 
Esquire`a göre, altı yaşına geldiğinde, Ellington piyano hocasına "Miss Clinkscales" ismini taktı ve senelik piyano resitalinde kendi çalacağı bölümü unutacak kadar kötü bir öğrenciydi. Zaman geçtikçe Ellington resim yapmaya merak saldı ve yaptığı bir poster ile NAACP`den ödül aldı. Fakat diğer yandan müzik öğrenimine devam etti çünkü güzel kızlar genelde başarılı piyanistlere karşı daha ilgiliydiler.
Duke Ellington 24 Mayıs 1974`de akciğer kanserinden ölene kadar aktif bir besteci ve müzisyen oldu. Her ne kadar dinleyicisi "Mood Indigo" ve "In a Sentimental Mood" gibi eski standartlara bağlı kaldıysa da, Ellington ileriye dönük yeni şarkılar yapmayı sürdürdü. Son parçalarından biri "The Blues Is Waitin`"dir. Ölümünden sonra grubun menajeri ve trompetçisi olan tek oğlu Mercer Ellington liderliği aldı. Mercer`in ölümünden sonra onun oğlu ve Duke`un torunu olan Paul Ellington liderliği sürdürdü.
