Cumhurbaşkanlığı seçimleri ile birlikte başlayan ve ağzımıza yapışan demokrasi – bürokrasi – ordu kelimeleri, YSK’ nun 22 Temmuz tarihini belirlemesiyle birlikte, seçim kararı olarak son buldu. Seçimin bu kadar kısa sürede yapılacak olması, milletvekillerimiz dahil, birçok insanı panik havasına soktu. Öyle ya, aylarca süren kulisleri, hemen birkaç aya sığdırmak oldukça zor olacak…
Komik demokrasimiz içerisinde, partiler yoğun bir şekilde biz kiminle nasıl birleşebiliriz, bu birleşmemizden hangi birleşmelere kanat açabiliriz diye mesai harcarlarken, parti merkezleri de milletvekili aday adaylarının baskınına uğradı. Bu seçimde, aday adaylığı başvuru ücretleri 2 bin ytl, 3 bin ytl civarında seyrediyor. Hatta geçen seçimlere göre AKP’ nin aday adaylığı ücretini düşürmesinden anlıyoruz ki, ülkemizde enflasyon felan yok.
Milletvekili olmak için, hızlı hareket etmek gerekiyor. Öncelikle hemen birkaç milyar bulup, Ankara’ ya giderek, parti merkezine yatırıp, aday adaylığına resmen başvurmak lazım. Ankara’ ya gitmişken, partide boy göstermek, mümkün olduğunca karar verecek heyete yakın durmak ve kendimizi de ifade ederek, ön plana çıkma çalışmaları yapmalıyız. Bunun yanı sıra, bizim yokluğumuzda arkamızdan kulis yapacak, ismimizi önplana almasını sağlayacak birkaç kişiye de keseden bir şeyler vermek şart.
Tüm bu kulis faaliyetleri içerisinde gün boyu telefon trafiği yapacak ve önümüze geleni arayıp, mümkünse gazeteleri de ziyaret edeceğiz. Ne kadar önemli bir insan olduğumuzu fark etmeleri için, partimizin gözüne kendimizi sokmaya çalışırken, harcanacak rakamlar da az çok belli. Fakat, olur da vekil adayı olarak gösterilirsek, işte asıl o zaman başlayacak her şey…
Yapacağımız minimum harcama 150 bin ytl. Ortalama harcamamız yaklaşık 300 bin ytl civarında. Birçok kişi daha fazla para harcamasına rağmen, herkesin ağzında “yok ben o kadar para harcamadım” lafı var. Adaylık sürecimiz ile birlikte, reklamlara girecek, gazeteleri tekrar ziyaret edecek, onlara da ilanlar verecek ve mümkün olduğunca çok gezeceğiz. Tabi yanımızda bohça gibi gezdirdiğimiz en az 5 – 10 kişi olacak ve seçime kadar bize “sayın vekilim” demeleri için, zaman zaman da alkışlamaları için onları da doyurmamız gerekiyor.
Billboardlardan, durak reklam alanlarına kadar her yere, kendi reklamlarımızı yerleştireceğimizi unutmayalım. Bir yakışıklı resmimiz, bir de parti amblemimiz işi bitirir. Öyle ya, halk kendini yönetecek vekili değil, 2007 yılının en yakışıklı erkeğini seçiyor. Çok ilan vermek önemli. Çünkü vatandaş ne kadar çok bizim kellemizi görürse ilanlarda, o kadar çok oy gelir bize. Hele birde, zeka seviyemizi, bilgi seviyemizi ve komik davranışlarımızı basına ve halka açık etmezsek, kesinlikle önümüzdeki dönem meclise girebiliriz.
Meclise girmenin ve halkı temsil etmenin, ülkeyi yönetmenin gerekleri kısaca bunlar. Meclise girdikten sonra, artık dikkat etmemiz gereken fazla bir şey yok. Kavga edebilir, birbirimize el kol hareketleri yapabilir ya da tükürebiliriz. Nasıl olsa, gelecek seçimlere kadar, halk ve parti merkezimiz her şeyi unutacaktır. Bu arada, alanınızda uzman, bu ülkeye katkısı çok olacak, objektif, dürüst ve zeki bir insansanız ama paranız yoksa, her şeyi unutun. Çünkü bu ülkeyi geçmişte olduğu ve gelecekte de olacağı gibi, ya zenginler yönetecek ya da iyi rol yapıp, mükemmel mağduru oynayanlar.
Haydi, şimdi pamuk eller cebe… Harcanacak yüzlerce bin ytl ve bizi bekleyen ceylan derili koltuklarımız var. Yaşasın demokrasimiz, çok partili siyasi sistemimiz ve müthiş siyaset düğümümüz…
