Var mısın? Yok musun?

Uzunca bir süredir yazamıyordum. (Bknz: O Şimdi Asker) Bu süreç zarfında sitemize yeni yazarlar, yeni yazılar eklenmiş. Hepsini bir solukta okudum ve sevindim. Gerçekten genç ve kaliteli bir yazı ekibimiz oluşmaya başlamış. Yazılarını bizimle paylaşan tüm yazarlarımızı tek tek tebrik ederim.

Belki herkes benden askerlik anıları bekliyordur. Askerlik süresince bir çok yaşanıyor ve bitiyor. En güzel noktası da bittiği an. Özgürlüğünüzü tamamen elinize almanız. Akşam istediğiniz yemeği seçebilmek, sabah istediğiniz saatte kalkabilmek, istediğiniz saatte yemek yiyebilmek, istediğiniz anda uyuyabilmek. İnsan özgürlüğün kıymetini orada daha iyi anlıyor. Aslında bir gün içerisinde o kadar fazla güzel olay oluyor, biz sadece hayatın akışından bunları görmeye fırsat bulamıyoruz. Saydığım özgürlükler yanında istediğimiz kıyafeti giymemiz bile aslında bizim için ne büyük nimet. Polyanna olmaya gerek yok diye düşünebilirsiniz, sadece biraz düşünün gün içerisinde ne kadar özgürlüklerinizin olduğunu. Şu anda bu yazıyı okuyor olabilmeniz bile sizin şanslı olduğunuzu gösteriyor. Bu yazıyı okuyacak bir bilgisayar, internet bağlantısı ve vakit bulabilmişsiniz demektir.

Konudan konuya atlamak gibi olacak ama idare edin, uzunca süredir yazı yazmaya fırsat bulamadım ve aklıma gelen herşeyi yazmaya çalışıyorum. Nasıl olsa biriktirdiklerim diğer yazılara da yeter. Cumartesi gecesi ShowTv`de Var mısın? Yok musun? programını izledim. Normalde çok sevdiğim bir program değil, zira kutulardan başka bir şey yok. Neden bilmiyorum ama takıldım kaldım bir süre. Yarışmacının son kutusunda 500.000YTL, 30.000YTL vardı ve Hamdi Bey (gizli ses) 110.000YTL teklif etti. Yarışmacı ya 110bin YTL`i seçecek yada kutusuna razı olacaktı. Kutusunda da biraz önce söylediğim iki alternatif vardı. Herkes devam etmesini istedi, sonuçta işin ucunda çok büyük bir para vardı ve %50 kazanma şansı vardı. Yarışmacı kaybetme şansını ve kaybedeceği 100bin YTL`nin az olmadığını düşünerek parayı aldı. Daha sonra kutusundan 30.000YTL çıktı, yani devam etse kaybetmiş olacaktı. Tüm bunları niçin anlatıyorum.. İnsanlar kolay para kazanmaya o kadar çok inanıyorlar ki, gözleri dönüyor. Bu örnekteki gibi herkes 500.000YTL kazanmanın hayaliyle hırslanıyor. Keşke herkes bu hırslarını küçük paralar kazanarak daha büyük paralara ulaşabilecekleri mesleklerinde kullansalar. O zaman ülkemiz çok daha farklı bir durumda olurdu. Böyle bir yarışmaya da ihtiyaç kalmazdı.

Elimizdeki işin, elimizdekilerin kıymetini bilelim. Ben 28 yaşındayım 10 yaşından itibaren kenara ortalama 1 ytl koymuş olsaydım şu anda elimde nakit 6.570YTL olurdu. Az para değil ne dersiniz? Sigara için para veren onlarca kişi bu 1ytl yerine sigara parası ile çarptıklarında sadece sigara içmeyerek güzel bir araba alabileceklerini görebilirler. Sözüm tabi ki ekmek alacak parayı zor bulanlara değil. Allah onların yardımcısı olsun..

Elimizdeki sevgilerinde kıymetini bilelim, telefonunuz çaldığında sizi düşünen birisinin olduğunu bilin. Arkadaşınız sizi ziyarete geldiğinde, yolda karşılaştığınız komşularınız size gülümsediğinde. Sevdiğiniz sizi sevdiğini söylediğinde. Tüm bunların kıymetini bilin ve sahip çıkın..

Hepinizi seviyorum..